jueves, 7 de marzo de 2013

MULLERES/MUJERES


 VUELVE el ruido de tacones
clac, clac, clac,
retumbando en el pecho
clac, clac, clac.
           Vuelvo a ponerme el disfraz de madre
bajo del camisón de los pechos caídos.
          Se me arruga el cuerpo y prefieres cerrar los ojos.
Eres de los que aún no percibes
la belleza robada de una mano que huele a lejía,
ni el corazón latiendo
como el calor
que desprende un horno.
             Hacemos gala de nuestros trucos
cuando cambiamos pañales
sin que la mierda nos salpique.
..................................................................................................................................
VOLVE o ruído de tacóns
clac, clac, clac,
percutindo no peito
clac, clac, clac.
            Volvo poñerme o disfrace de mai
embaixo o camisón dos peitos caídos.
            Engúrraseme o corpo e prefires pechar os ollos.
Es dos que aínda non percibes
a beleza roubada dunha man que cheira a lixivia,
nin o corazón latexando
como o calor
que desprende un forno.
           Facemos gala dos nosos trucos
cando cambiamos cueiros
sen que a merda nos salpique.



jueves, 5 de julio de 2012

O Barco das letras- poema e canción

Por segunda vez o programa de radio COPE Valdeorras O Barco das Letras lémbrase da miña poesía.

 Nesta ocasión a miña querida tía Elva Delgado recitará o meu poema "Toda Estirpe" e posteriormente soará a canción "Invierno"(con letra da miña autoría) do grupo valdeorrés Trasnochando, co meu curmán Jorge á cabeza.

Familia Delgado, familia de artistas!

martes, 20 de marzo de 2012

Programa de radio O Barco das Letras

Hai pouco tiven a sorte de ter o protagonismo no programa literario da COPE Valdeorras O barco das Letras, presentado polo profesor de lingua galega Manuel Agra Villar.

Falouse da miña traxectoria poética e varios alumnos do IES Martaguisela recitaron varios dos poemas do meu libro VESTIDA DE DOMINGO.


jueves, 8 de marzo de 2012

COMO CALA A ANDORIÑA


Silencio.

Escoita o sol,
Escoita o vento.
Oénse os pasos
dun balbordo automático.

Silencio.

Naces.
Estudias.
Traballas.
Búscase vida adulta programada.

Silencio.

O sangue é máis espeso cá auga.
Se che empresto unha pinga,
ti devolverasme
unha fonte enteira.

Ssshhh. Silencio.

Quéixaste ao mundo
como unha muller nunha gaiola.
Dóeste, tes medo.
Enmaráñanseche as ás.

Sucumbes ao silencio.

Loitas.
Berras.
Voas
tan alto como podes e

derrotas ao silencio.

Agora escribes nas paredes,
dormes á intemperie,
mófaste da falsa tristura
dun camareiro.

Ríste,
presumes da túa brillante plumaxe de femia.
Nunca calas.

Xa non escoitas o silencio.

jueves, 16 de febrero de 2012

martes, 27 de diciembre de 2011

PRESENTACIÓN DO LIBRO

MARTES 27 DE DECEMBRO
GALERÍA SARGADELOS 
19.30, O BARCO DE VALDEORRAS
Acto presentado por Raquel Fernández Cruz, recital poético a cargo da autora con música en directo do grupo Trasnochando.

O DÍA QUE NACÍN

Dispara
balas de neve,
nubes de neve,
folerpas de neve,
cada vez máis grandes e compactas.
O vento empuxa o tempo
o día que nacín,
o frío apura o parto e dilata a vaxina.
Dous centímetros.
Contracción.
Tres minutos.
Contracción.
Dous centímetros.
Empuxa.
Suor. Berros. Respira.
Suor. Berros. Respira.
Empuxa. Empuxa. Empuxa!
Sufoco.
Pranto agudo.
Cordón umbilical.
Case tres Kilos e medio.

lunes, 27 de septiembre de 2010

NUEVO poemario en internet

A partir de ahora podremos gozar de mi último poemario "Aullidos" en la red. Se trata de un conjunto de treinta gritos, ladridos y desgarros de este mundo brutal que nos rodea.
La versión íntegra e inédita se encuentra en la web de la librería Arrebato libros de Madrid. Desde aquí aprovecho para agradecerles esta iniciativa de publicación tan productiva para l@s internautas amantes de la poesía.

sábado, 11 de septiembre de 2010

sábado, 29 de mayo de 2010

UNIVERSAL LULLABY

Un poema interminable, homenaje a todas esas mujeres, niños y personas que han sufrido el maltrato alguna vez. Un canto en veintidós lenguas. Un grito universal.


Lullaby is a never-ending poem. This is homage to all the women, children and people who have ever suffered any kind of abuse. It is a song in twenty-two languages: a universal cry.

Un poema interminábel, homenaxe a todas esas mulleres, cativos e persoas que sufriron o maltrato algunha vez. Unha cantiga en vintedúas linguas. Un berro universal.

Gracias, graciñas, thanks to all that made this possible: Megu (japonés), Manu(galego), Annour y Elías (árabe), Sebastian (polaco), Emilia (suomi), Von (tagalo), Markella (griego), Raluca (rumano), Suzanne (alemán), Sonia (catalá), Yan (chino), Paul (euskera), Nick (inglés), Luciana (portugués), Steven (sueco), Olga (ruso), Raúl (español), Nino y Lela (georgiano), Marie Claude (francés), Ale (italiano), Raisath (malalum) y Patrick (gaélico irlandés).
 

AUDIOPOEMAS

Poemas para escuchar y disfrutar en la voz de la autora.