Free your mind and share your creations! This is a blog where I give expression to my thoughts on poetry, drama, acting and arts in general. POESÍA E TEATRO EN ESTADO PURO!!
domingo, 8 de diciembre de 2013
jueves, 7 de marzo de 2013
MULLERES/MUJERES
VUELVE el ruido de tacones
clac, clac, clac,
retumbando en el pecho
clac, clac, clac.
Vuelvo a ponerme el disfraz de madre
bajo del camisón de los pechos caídos.
Se me arruga el cuerpo y prefieres cerrar los ojos.
Eres de los que aún no percibes
la belleza robada de una mano que huele a lejía,
ni el corazón latiendo
como el calor
que desprende un horno.
Hacemos gala de nuestros trucos
cuando cambiamos pañales
sin que la mierda nos salpique.
..................................................................................................................................
VOLVE o ruído de
tacóns
clac, clac, clac,
percutindo no peito
clac, clac, clac.
Volvo poñerme o disfrace de mai
embaixo o camisón dos
peitos caídos.
Engúrraseme o corpo e prefires
pechar os ollos.
Es dos que aínda non
percibes
a beleza roubada
dunha man que cheira a lixivia,
nin o corazón
latexando
como o calor
que desprende un forno.
Facemos
gala dos nosos trucos
cando cambiamos
cueiros
sen que a merda nos
salpique.
jueves, 5 de julio de 2012
O Barco das letras- poema e canción
Por segunda vez o programa de radio COPE Valdeorras O Barco das Letras lémbrase da miña poesía.
Nesta ocasión a miña querida tía Elva Delgado recitará o meu poema "Toda Estirpe" e posteriormente soará a canción "Invierno"(con letra da miña autoría) do grupo valdeorrés Trasnochando, co meu curmán Jorge á cabeza.
Familia Delgado, familia de artistas!
Nesta ocasión a miña querida tía Elva Delgado recitará o meu poema "Toda Estirpe" e posteriormente soará a canción "Invierno"(con letra da miña autoría) do grupo valdeorrés Trasnochando, co meu curmán Jorge á cabeza.
Familia Delgado, familia de artistas!
martes, 20 de marzo de 2012
Programa de radio O Barco das Letras
Hai pouco tiven a sorte de ter o protagonismo no programa literario da COPE Valdeorras O barco das Letras, presentado polo profesor de lingua galega Manuel Agra Villar.
Falouse da miña traxectoria poética e varios alumnos do IES Martaguisela recitaron varios dos poemas do meu libro VESTIDA DE DOMINGO.
Falouse da miña traxectoria poética e varios alumnos do IES Martaguisela recitaron varios dos poemas do meu libro VESTIDA DE DOMINGO.
jueves, 8 de marzo de 2012
COMO CALA A ANDORIÑA
Silencio.
Escoita o sol,
Escoita o vento.
Oénse os pasos
dun balbordo automático.
Silencio.
Naces.
Estudias.
Traballas.
Búscase vida adulta programada.
Silencio.
O sangue é máis espeso cá auga.
Se che empresto unha pinga,
ti devolverasme
unha fonte enteira.
Ssshhh. Silencio.
Quéixaste ao mundo
como unha muller nunha gaiola.
Dóeste, tes medo.
Enmaráñanseche as ás.
Sucumbes ao silencio.
Loitas.
Berras.
Voas
tan alto como podes e
derrotas ao silencio.
Agora escribes nas paredes,
dormes á intemperie,
mófaste da falsa tristura
dun camareiro.
Ríste,
presumes da túa brillante plumaxe de femia.
Nunca calas.
Xa non escoitas o silencio.
viernes, 17 de febrero de 2012
Chocan los barcos en la niebla, La equidistancia
Dos poemas en castellano del libro Vestida de Domingo, música Trasnochando
jueves, 16 de febrero de 2012
Presentación VESTIDA DE DOMINGO
Presentación do acto a cargo da xornalista Raquel Fernández. Neste vídeo esta a presentación do acto e dous poemas lidos pola autora.
martes, 27 de diciembre de 2011
O DÍA QUE NACÍN
Dispara
balas de neve,
nubes de neve,
folerpas de neve,
cada vez máis grandes e compactas.
O vento empuxa o tempo
o día que nacín,
o frío apura o parto e dilata a vaxina.
Dous centímetros.
Contracción.
Tres minutos.
Contracción.
Dous centímetros.
Empuxa.
Suor. Berros. Respira.
Suor. Berros. Respira.
Empuxa. Empuxa. Empuxa!
Sufoco.
Pranto agudo.
Cordón umbilical.
Case tres Kilos e medio.
lunes, 21 de marzo de 2011
lunes, 27 de septiembre de 2010
NUEVO poemario en internet
A partir de ahora podremos gozar de mi último poemario "Aullidos" en la red. Se trata de un conjunto de treinta gritos, ladridos y desgarros de este mundo brutal que nos rodea.
La versión íntegra e inédita se encuentra en la web de la librería Arrebato libros de Madrid. Desde aquí aprovecho para agradecerles esta iniciativa de publicación tan productiva para l@s internautas amantes de la poesía.
La versión íntegra e inédita se encuentra en la web de la librería Arrebato libros de Madrid. Desde aquí aprovecho para agradecerles esta iniciativa de publicación tan productiva para l@s internautas amantes de la poesía.
sábado, 11 de septiembre de 2010
Revista Poe+ número 6
En este verano tan sumamente poético tuve el placer de colaborar con la revista Poe+ con un micropoema bilingüe galego-castellano.


Tres poemas publicados en Alcalima/ Three poems published by Alcalima
Para despedir o verán como se merece un chisco de poesía publicada en Galego e máis en English no blogue de poesía Alcalima
miércoles, 8 de septiembre de 2010
sábado, 29 de mayo de 2010
UNIVERSAL LULLABY
Un poema interminable, homenaje a todas esas mujeres, niños y personas que han sufrido el maltrato alguna vez. Un canto en veintidós lenguas. Un grito universal.
Lullaby is a never-ending poem. This is homage to all the women, children and people who have ever suffered any kind of abuse. It is a song in twenty-two languages: a universal cry.
Un poema interminábel, homenaxe a todas esas mulleres, cativos e persoas que sufriron o maltrato algunha vez. Unha cantiga en vintedúas linguas. Un berro universal.
Gracias, graciñas, thanks to all that made this possible: Megu (japonés), Manu(galego), Annour y Elías (árabe), Sebastian (polaco), Emilia (suomi), Von (tagalo), Markella (griego), Raluca (rumano), Suzanne (alemán), Sonia (catalá), Yan (chino), Paul (euskera), Nick (inglés), Luciana (portugués), Steven (sueco), Olga (ruso), Raúl (español), Nino y Lela (georgiano), Marie Claude (francés), Ale (italiano), Raisath (malalum) y Patrick (gaélico irlandés).
Lullaby is a never-ending poem. This is homage to all the women, children and people who have ever suffered any kind of abuse. It is a song in twenty-two languages: a universal cry.
Un poema interminábel, homenaxe a todas esas mulleres, cativos e persoas que sufriron o maltrato algunha vez. Unha cantiga en vintedúas linguas. Un berro universal.
Gracias, graciñas, thanks to all that made this possible: Megu (japonés), Manu(galego), Annour y Elías (árabe), Sebastian (polaco), Emilia (suomi), Von (tagalo), Markella (griego), Raluca (rumano), Suzanne (alemán), Sonia (catalá), Yan (chino), Paul (euskera), Nick (inglés), Luciana (portugués), Steven (sueco), Olga (ruso), Raúl (español), Nino y Lela (georgiano), Marie Claude (francés), Ale (italiano), Raisath (malalum) y Patrick (gaélico irlandés).
jueves, 13 de mayo de 2010
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
